EFT wyrasta z założenia, że stanem naturalnym człowieka jest zdrowie, szczęście i pomyślność. Metoda ta łączy delikatne opukiwanie wybranych punktów na ciele z uważnym kontaktem z tym, co emocjonalnie obciążające. Punkty te odpowiadają miejscom położonym na meridianach, czyli przebiegach energetycznych wykorzystywanych w tradycyjnej medycynie chińskiej i akupresurze. Czerpiąc z tradycji pracy z meridianami oraz z elementów ekspozycji znanych ze współczesnej psychoterapii, EFT wspiera wyciszanie automatycznej reakcji stresowej i pomaga odzyskiwać większy spokój — emocjonalnie, psychicznie i na poziomie ciała.

Dla tych co lubią czytać więcej: Co to jest EFT?

EFT, czyli Emotional Freedom Techniques (Techniki Emocjonalnej Wolności), nazywane także tappingiem lub opukiwaniem, to metoda pracy z napięciem emocjonalnym, stresem i utrwalonymi reakcjami wewnętrznymi. Polega na skupieniu uwagi na konkretnym problemie:

• emocji,

• napięciu /dyskomforcie w ciele,

• negatywnej myśli,

• niewspierającym przekonaniu o sobie, innych lub świecie, lub

• trudnej sytuacji z przeszłości,

— i jednoczesnym delikatnym opukiwaniu opuszkami palców określonych punktów na ciele. Dlatego też EFT nazywane jest czasem psychologiczną akupresurą.

EFT łączy w sobie kilka obszarów pracy:

• uważność,

• kontakt z własnym doświadczeniem,

• elementy pracy poznawczej oraz

• komponent somatyczny, czyli pracę poprzez ciało.

W podejściu EFT zakłada się, że trudności emocjonalne nie dotyczą wyłącznie myśli. Zakłada się również, że wiele trudnych doświadczeń zapisuje się w układzie nerwowym jako automatyczne wzorce reagowania. To dlatego człowiek może rozumieć, że „nic mu nie grozi”, a mimo to nadal odczuwać ścisk w ciele, napięcie, lęk albo wewnętrzny alarm.

EFT powstało właśnie jako metoda, która ma pomóc pracować nie tylko z treścią problemu, ale również z tym, jak ten problem jest przeżywany w ciele. EFT pomaga pracować właśnie z tym poziomem — z reakcją zapisaną w układzie nerwowym, a nie tylko z samą treścią problemu. Dla wielu osób EFT jest pierwszą metodą, która pozwala nie tylko mówić o problemie, ale również zauważyć, że ciało zaczyna reagować inaczej — spokojniej, łagodniej, z większym poczuciem bezpieczeństwa.

Historia EFT zaczyna się w latach 80. XX wieku. Za początek tej metody uznaje się pracę dr. Rogera Callahana, amerykańskiego psychologa, który zajmował się leczeniem lęków i fobii. Punktem przełomowym była jego praca z pacjentką znaną jako Mary, która od wielu lat panicznie bała się wody. Jej lęk był tak duży, że sama obecność w pobliżu wody wywoływała u niej intensywne reakcje emocjonalne i fizyczne.

W czasie jednej z sesji dr Callahan poprosił ją o stymulowanie określonego punktu na ciele, związanego — według tradycji meridianowej — z meridianem żołądka. Punkt ten znajdował się pod okiem. Efekt okazał się zaskakujący: nie tylko zmniejszył się dyskomfort fizyczny, ale także osłabł u Mary sam lęk związany z wodą. Historia Mary jest do dziś uznawana za moment przełomowy, ponieważ pokazała, że praca z określonym punktem na ciele może wpływać nie tylko na objawy fizyczne, ale także na intensywność reakcji emocjonalnej. To właśnie ten przypadek zapoczątkował dalsze badania i rozwój metod opartych na łączeniu pracy z psychiką i ciałem. To doświadczenie stało się impulsem do dalszych poszukiwań i doprowadziło R. Callahana do stworzenia metody nazwanej Thought Field Therapy (TFT), czyli terapii pola myśli.

Choć TFT było podejściem przełomowym, z czasem okazało się dla wielu osób dość złożone. W kolejnych latach metodą zainteresował się Gary Craig, z wykształcenia inżynier, który uczył się u dr. R. Callahana. Craig zauważył, że skuteczność pracy nie zawsze wymaga skomplikowanych sekwencji i rozbudowanej diagnostyki, dlatego postanowił uprościć cały proces.

Uproszczenie polegało między innymi na stworzeniu jednego, bardziej uniwersalnego schematu opukiwania, który można było stosować przy różnych trudnościach emocjonalnych. Dzięki temu metoda stała się bardziej przystępna i łatwiejsza do wykorzystania zarówno w gabinecie, jak i w samodzielnej praktyce. W latach 90. stworzył metodę nazwaną EFT – Emotional Freedom Techniques, która zachowała podstawową ideę pracy z opukiwaniem punktów na ciele, ale stała się bardziej dostępna, prostsza do nauczenia i możliwa do stosowania zarówno przez profesjonalistów, jak i przez osoby pracujące samodzielnie. To właśnie uproszczenie sprawiło, że EFT zaczęło się szybko rozpowszechniać na świecie jako metoda wspierająca pracę z emocjami, stresem i utrwalonymi reakcjami organizmu.

EFT czerpie z tej samej tradycji pracy z ciałem, z której wywodzą się akupunktura i akupresura. Jeśli akupunktura wykorzystuje igły, a akupresura ucisk, to EFT posługuje się delikatnym opukiwaniem określonych punktów na ciele. EFT wykorzystuje delikatne opukiwanie tych punktów, łącząc je z uważnym kontaktem z problemem, emocją, wspomnieniem, przekonaniem czy dyskomfortem w ciele. To połączenie sprawiło, że EFT zaczęto postrzegać jako metodę umysł–ciało.

Jeśli ktoś kojarzy akupunkturę jako metodę „zbyt odległą”, warto znać jeden ważny fakt: WHO (Światowa Organizacja Zdrowia) ujmuje ją w obszarze medycyny tradycyjnej, komplementarnej i integracyjnej oraz opublikowała dla niej oficjalne benchmarki dotyczące praktyki i szkolenia. W swoim przeglądzie kontrolowanych badań klinicznych WHO wskazywała, że dla części zastosowań istnieją dane przemawiające za skutecznością — jako przykłady wymieniano m.in. ból pooperacyjny oraz pooperacyjne nudności i wymioty; osobno opisywano też zastosowania stomatologiczne, takie jak ból po ekstrakcji zęba. WHO określiła aż 43 choroby, a także dolegliwości, w których akupunktura może uchodzić za bardzo pomocną lub skuteczną metodę leczenia. To nie znaczy, że akupunktura jest metodą „na wszystko”, ale pokazuje, że nie jest traktowana jako egzotyczna ciekawostka, tylko jako podejście opisane w standardach i oceniane w badaniach klinicznych.

EFT zyskało popularność dlatego, że jest metodą prostą, łagodną i stosunkowo łatwą do nauczenia. Nie wymaga specjalistycznego sprzętu ani skomplikowanych procedur. Jednocześnie wiele osób doświadcza jej jako bardzo konkretnej. Jej popularność wynika także z tego, że może być stosowana zarówno przy codziennym stresie i napięciu, jak i jako uzupełniające narzędzie pracy z bardziej utrwalonymi reakcjami emocjonalnymi. Dla wielu osób ważne jest również to, że metoda jest prosta, łagodna i daje poczucie aktywnego udziału w procesie zmiany.

EFT jest uznawane za metodę łagodną i dobrze tolerowaną przez wiele osób. Jej łagodność wynika między innymi z tego, że praca odbywa się bez ingerencji fizycznej, w kontakcie z własnym tempem i przy zachowaniu dużej uważności na reakcje ciała. Dla wielu osób ważne jest także to, że metoda może być stosowana stopniowo — bez przymusu wchodzenia od razu w najtrudniejsze doświadczenia.

Jednocześnie EFT jest metodą, której skuteczność była przedmiotem badań naukowych. Jeśli chcesz lepiej poznać ten obszar, zajrzyj do zakładki „Badania naukowe”. Jednocześnie każda osoba ma swoją historię, wrażliwość i własne tempo. Przy bardzo silnych przeżyciach, świeżej traumie, ciężkich stanach psychicznych albo leczeniu psychiatrycznym warto podchodzić do tej pracy odpowiedzialnie i korzystać z niej jako formy wspierającej, a nie jedynej. W takich sytuacjach bezpieczeństwo zawsze jest najważniejsze.

EFT nie zastępuje diagnozy medycznej, psychoterapii ani leczenia psychiatrycznego. Może natomiast być cennym wsparciem w pracy z emocjami, stresem, napięciem czy dyskomfortem i napięciem w ciele. Jeśli czujesz, że Twoje ciało i emocje od dawna proszą o ulgę, sesja EFT może być dobrym pierwszym krokiem. W bezpiecznej przestrzeni można zacząć od tego, co najbardziej obciąża Cię teraz — i stopniowo przywracać więcej spokoju, lekkości i wewnętrznej równowagi i sprawczości.