EFT (Emotional Freedom Techniques – Techniki Emocjonalnej Wolności), nazywane również tappingiem lub czasem akupresurą psychologiczną, jest metodą pracy z emocjami i napięciem.

Polega na jednoczesnym skupieniu uwagi na określonej sytuacji, emocji, myśli lub reakcji oraz delikatnym opukiwaniu wybranych punktów na twarzy i ciele.

Podczas pracy osoba pozostaje w kontakcie z tym, czego aktualnie doświadcza — może nazywać emocje, zauważać pojawiające się myśli, obserwować reakcje ciała i sprawdzać, jak zmienia się intensywność przeżycia w trakcie wykonywania procedury.

Dla tych co lubią czytać więcej: Na czym polega EFT?

Punktem wyjścia w EFT tapping może być na przykład:

• konkretna emocja,

• napięcie lub dyskomfort odczuwany w ciele

• sytuacja, która wywołuje silną reakcję,

• automatyczna myśl,

• przekonanie dotyczące siebie lub określonej sytuacji,

• wspomnienie, które nadal wywołuje emocje.

W czasie rundy EFT uwaga pozostaje skierowana na wybrany temat, a jednocześnie wykonuje się określoną sekwencję opukiwania punktów na twarzy i górnej części ciała.

Istotne jest zauważanie tego, co rzeczywiście pojawia się w danym momencie.

Z psychologicznego punktu widzenia w EFT można zwrócić uwagę na kilka elementów:

• kierowanie uwagi na trudne doświadczenie zamiast automatycznego unikania go,

• nazywanie i różnicowanie emocji,

• zauważanie automatycznych myśli i interpretacji,

• obserwowanie reakcji ciała związanych z napięciem,

• pozostawanie w kontakcie z emocją przy jednoczesnym wykonywaniu uporządkowanej procedury,

• obserwowanie, jak w trakcie pracy zmieniają się emocje, myśli i odczuwane napięcie.

Tak rozumiane EFT może być traktowane jako narzędzie wspierające samoświadomość, lepsze rozpoznawanie własnych reakcji oraz rozwijanie umiejętności regulowania emocji i napięcia.

Określenie „akupresura psychologiczna” odnosi się do tego, że EFT łączy element pracy psychologicznej — skupienie uwagi na emocji, myśli lub sytuacji — z opukiwaniem określonych punktów na ciele.

Historycznie dobór punktów w EFT nawiązuje do tradycji meridianowej znanej z akupunktury i akupresury.

Z perspektywy mojej pracy najważniejsze jest to, co można obserwować podczas samego procesu: emocje, myśli, napięcie, sposób reagowania i zmianę subiektywnego doświadczenia.

EFT wywodzi się z wcześniejszej metody Thought Field Therapy (TFT) rozwijanej przez amerykańskiego psychologa Rogera Callahana.

W latach 90. XX wieku Gary Craig, który uczył się podejścia Callahana, uprościł procedurę opukiwania i stworzył metodę, którą nazwał Emotional Freedom Techniques – EFT.

W ten sposób powstała bardziej ujednolicona procedura, którą można było łatwiej stosować podczas pracy z różnymi tematami emocjonalnymi.

Na początku określamy temat, z którym chcesz pracować. Może to być konkretna sytuacja, emocja, myśl albo powtarzająca się reakcja.

Następnie:

• nazywamy to, co aktualnie się pojawia,

• zwracamy uwagę na emocje, myśli i reakcje ciała,

• wykonujemy kolejne rundy opukiwania,

• po każdej rundzie sprawdzamy, co się zmieniło i co pojawia się dalej.

Przebieg pracy nie musi być liniowy. Czasem podczas jednej rundy pojawia się inne wspomnienie, myśl albo emocja, która staje się kolejnym obszarem pracy.

Możemy pracować z:

• stresem i napięciem,

• trudnymi emocjami,

• nadmiernym analizowaniem,

• prokrastynacją i trudnością w rozpoczęciu działania,

• napięciem związanym z podejmowaniem decyzji,

• powtarzającymi się sposobami reagowania,

• sytuacjami, które wywołują silną reakcję emocjonalną,

• potrzebą lepszego rozumienia własnych emocji i reakcji.

Nie. Konsultacje EFT, które prowadzę, mają charakter rozwojowy i psychoedukacyjny.

EFT nie zastępuje diagnozy, leczenia medycznego, pomocy psychologicznej ani psychoterapii, jeżeli taka pomoc jest potrzebna.

Jeżeli pozostajesz pod opieką lekarza, psychologa, psychiatry lub psychoterapeuty, konsultacje EFT nie powinny zastępować zaleconego leczenia ani prowadzonej terapii.